vrijdag 4 augustus 2017

Camariñas - Muros


Om maar meteen de gevleugelde woorden van de rasamsterdammer Paul (Eetcafé De Ouwe Blauwe) in huis te vallen; “Wat een pl…..weer hè?”. We liggen in Ria de Muros bij Muros en de afgelopen paar dagen was het heerlijk weer. Tot gisteravond de mist binnentrok en het vannacht begon te regenen. Het zit nu helemaal potdicht en het motregent regelmatig. Kortom een dag om binnen te blijven. Maar het is marktdag vandaag in Muros en gaan toch naar de kant om wat inkopen te doen.

Dinsdag 1 augustus zijn wij vertrokken uit Ria de Camariñas. Samen met de Fastus een stukje verder naar het zuiden. De wind, nou wat er voor door moet gaan, hebben we mee en we zeilen in een ouwe mannen tempo richting de beruchte Kaap Finisterre, onderdeel van Costa da Morte (de kust des doods). In 2002 heeft de olietanker Prestige hier schipbreuk geleden en voor een enorme olieramp gezorgd. Daar is nu niks meer van te merken, maar het blijft een kaap de die indruk wekt.



Na Finisterre verleggen we de koers iets oostelijker en zeilen na een tijdje rustig Ria de Muros in. We vinden een mooie ankerplek vlakbij het haventje van Muros.

We zijn niet de enigen hier. Naast ons ligt de SantanA met de Nederlandse bemanning Jan en Trees die al bijna zeven jaar de wereld rond zeilen en nu langzaam op de terugweg zijn naar Nederland. Als we met de dinghy langsvaren, worden we direct aan boord uitgenodigd en meteen overstelpt met de prachtige belevenissen die zij de afgelopen jaren hebben meegemaakt. Wat een lieve mensen heb je toch!
De volgende dag komen ook de Maximo, Vagebond en de Fastus in de baai ankeren en zo liggen er ineens vijf Nederlandse boten hier. Samen besluiten we om ’s avonds met elkaar tapas te gaan eten in het dorp.


Het wordt een gezellige Hollandse avond en na wat lol met de dinghy’s op de terugweg vallen we als een roos in slaap en worden de volgende dag door de regen gewekt.

En omdat foto's vaak meer zeggen dan woorden (grotere afbeeldingen? Even op de foto klikken.):


 

 



 


 

 

 

Positie:
42 46’ 51.54” N
009 03’ 28.55” W

dinsdag 1 augustus 2017

La Coruña - Camariñas

We liggen weer achter ons anker. Geen swell, geen deining alleen maar een prachtig uitzicht op de groene heuvels rondom Camariñas. Na onze aankomst in La Coruña zijn we meteen naar Momos, de bekende tapasbar in Coruña gegaan. Dat is achteraf eigenlijk maar goed ook, want de dag erna waren alle winkels en bars gesloten en zat een tapasdinertje er dus niet in.




Na twee dagen in de marina hebben we het daar wel gezien. We verhuizen naar de ankerbaai ten zuiden van de marina. Maar niet voordat de miezerregen is gestopt en het zicht beter is geworden. Eigenlijk is het gewoon een soort Hollandse druilerige dag. Het anker valt en we hebben meteen Nederlandse buren. De Maximo ligt daar inmiddels ook. Zij gaan de volgende dag naar Santiago de Compostella, terwijl wij voor een dagje luieren op de boot kiezen. De zon schijnt uitbundig, om ons heen varen vele windsurfers en Monique en Femmie nemen zelfs een duik in het volgens Peter iets te koude water.

Die avond besluiten we om de volgende dag ook naar Santiago de Compostella te gaan. Hoewel we eigenlijk niks met de Santiago’s en Lourdes van deze wereld hebben, willen we toch een kijkje gaan nemen. De luxe trein brengt ons in veertig minuten naar Santiago. Het is een frisse dag en eigenlijk zijn we een beetje te zomers gekleed. Maar we slaan ons er zoals gewoonlijk weer doorheen. De kathedraal van Santiago staat voor een deel in de steigers en dat maakt zo’n gebouw toch minder fotogeniek. Binnen in de kerk is het heel druk met pelgrims die aan de wijze van lopen al een hele tippel achter de rug hebben. Het altaar is omgeven door oneindig veel bladgoud wat het niet echt mooier maakt. Het orgel vinden we daarentegen wel weer mooi.


In de drukte is het opvallend dat de meerderheid van de mensen heel jong is. Dat verwacht je dan weer niet. Tenminste wij niet. Het historische centrum van Santiago is prachtig en toevallig is er een uitstalling van oldtimers vlak voor de kathedraal. Na een lunch in eetcafé Paris nemen we de trein terug naar La Coruña.



De boot ligt, ondanks de inmiddels forse wind, gelukkig nog veilig achter haar anker.
Net als de eerste nacht, hebben we de tweede nacht ook wat last van de golven die veroorzaakt worden door de vissersschepen die al vroeg uitvaren voor de nieuwe vangst van de dag. We vertrekken om acht uur, net na zonsopgang, richting Camariñas. De verwachte windrichting is niet heel erg gunstig, maar met een beetje mazzel is toch alle bezeild. Helaas komt de verwachting niet helemaal uit en moeten we deel van de tocht toch de motor bijzetten. Als we de laatste kaap ronden, kan Yan weer uit en zeilen we voldaan de prachtig baai van Camariñas met de in pastelkleuren geschilderde huisjes binnen. Het anker valt in drie meter water naar de bodem en het grote genieten kan weer beginnen.


Positie:
43 08'  00.36" N
009 10' 25.29" W

zondag 30 juli 2017

Beste Sint


Beste Sint,

Nu we toch bij u in het land zijn, willen wij graag iemand voordragen voor een mooi cadeau. Onze Yan, u kent hem wel "ijzeren Yan" die ons de afgelopen tijd goed heeft geholpen als de wind het weer eens liet afweten. Hij verdient een pluim of misschien beter een veer, voor ergens waar de zon niet schijnt. Nooit heeft hij ons in de steek gelaten en zonder morren heeft hij ons door windstille gebieden gelootst.

Dus als het even mogelijk is, neem dan rond uw verjaardag iets mee voor Yan. Wij zorgen er dan voor dat het cadeau op tijd bij Yan terechtkomt.

Alvast heel erg bedankt.

Lieve groetjes,

De bemanning van "De Liefde"