De kop is er af....

Een aantal mensen zullen vast gedacht hebben, gaan die twee nou nog een keer weg. Nou, het is gelukt hoor, 18 juli zijn we vertrokken ........ naar Amsterdam. 

De katten hebben het ook naar hun zin.

In Amsterdam Marina natuurlijk nog even langs de kinderen geweest en door Sjoerd nog spontaan op een fotoshoot getrakteerd. Geweldige foto's vinden wij.

19 juli zijn we het Noordzeekanaal afgevaren en hebben we een nachtje in IJmuiden doorgebracht. De marina word je niet echt heel blij meer van, maar goed, de volgende dag door naar Scheveningen. Een heerlijke zeildag met net genoeg wind. In Amsterdam hadden we de Nostress ontmoet. De laatste keer dat wij hen spraken was in 2017 voor de kust van Galicië. Zij op weg terug naar Nederland en wij op weg naar het zuiden. Ook zij zijn nu vanuit IJmuiden naar Scheveningen gezeild. In de avond dus een eerste borrel met mede (ex)vertrekkers. Heel gezellig.

Vrijdag de 21ste wordt onze eerste "lange" dagzeiltocht van Scheveningen naar Blankenberge. De verwachte windrichting is gunstig en dus gaan we redelijk vroeg op pad. Het is een ware uittocht van zeilbootjes naar het zuiden. Het eerste stuk tot de Maasmond valt een beetje tegen. Er staat überhaupt geen wind. Daarna neemt de wind toe, maar zeker voor ons nog niet bezeild. Na een uurtje ofzo gaat toch de motor uit en zeilen we hoog aan de wind richting Blankenberge. Totdat....de knoop van de genuaval losschiet, lijn waarmee je het voorzeil hijst. De genua valt deels naar beneden. Ik naar het voordek en met de motor bij, houdt Monique het bootje min of meer in de wind, zodat we het zeil kunnen strijken en in de achterhut op kunnen bergen. Met grootzeil, bezaan en kotterfok zeilen we verder. Helaas kunnen we zonder genua niet heel hoog aan de wind zeilen en dus moet voor het laatste deel de motor bij. Om 19:00 uur varen we de havenhoofden van Blankenberge binnen. Deze dagtocht zat dus niet helemaal mee, maaarrrr we zijn in België. De dagen erna liggen we verwaaid in de haven van Blankenberge en brengen we onder andere een bezoekje aan Brugge. Wat een geweldige stad is dat.

Dinsdag 24 juli is de wind dan eindelijk gedraaid, zodat we een bezeilde koers hebben naar Oostende. Een heel kort tochtje van anderhalf uur, maar wel een prachtig windje. We meren af in Mercator Marina, want we verwachten hier nog wel even te liggen, gezien de verwachting van de windrichting in de komende dagen. Geen enkel probleem, want Oostende is gezellig en we hebben leuke buren. Peter en Jacqueline van de Elisabeth zijn ook naar Oostende gekomen vanaf Vlissingen. Ze blijven een paar dagen en we hebben het weer als vanouds leuk samen. Ook de Nostress komt later op de avond aan voor nog meer gezelligheid. 

We ontkomen er niet aan om ook nog wat klussen te doen. De watermaker is nog niet helemaal klaar, de bevestiging van de windsurfplanken kan beter en zo nog een paar dingen die nog op het lijstje staan. Is natuurlijk prima, want, ik val in herhaling, we liggen hier nog wel even. De watermaker is na een paar vijven en zessen af en doet het fantastisch. Heerlijk water uit eigen brouwerij.

Het is vandaag inmiddels zaterdag 29 juli en de langetermijnverwachting geeft voorzichtig aan dat de wind wellicht woensdag en een paar dagen daarna naar het noorden gaat draaien. We gaan het zien. Voorlopig vervelen we ons niet. Zelfs de fietsen hebben we al uit het “vet” en het eerste fietstochtje, naar de Gamma, dat zeg ik Gamma, zit er al op. 

Klusserdeklus deel (weet ik veel)

Een van de projecten die er nog lag, was de heraansluiting van de generator. Deze hadden we losgekoppeld van de transformator, maar vergeten foto’s te maken van de aansluiting en dus ook vergeten hoe dat zat. In de manual van de generator of de transformator stond er niks over aangegeven. Na veel vijven en zessen is het toch gelukt om de juiste aansluitingen te vinden. Oh ja, waarom een trafo? We hebben een 110 Volt generator en de boordspanning is “gewoon” 230 volt. De trafo maakt van de 110 volt dus de gewenste 230 volt.

En dus control panel weer op het kabelboompje aangesloten, accuschakelaar omgezet, control panel aan……..niks. Eh, geen spanning op het paneeltje, even meten, jawel, gewoon spanning. Wtf? Alles werkte een maand acht geleden gewoon. Dus even op zoek naar iemand die het printje van het control panel kan nakijken. Er zit immers gewoon spanning op het paneeltje. Kortom de neverending story of boatlife.

Volgende projectje is de lithium cellen. Deze zijn binnen. Op de cellen moet een zogeheten battery management system, kort gezegd BMS. Nu nog even wachten op de BMS X2 kit en we kunnen dat ook in elkaar knutselen. Nadat ik de specs en manual had doorgelezen, was ik meteen overtuigd van deze bms. Op papier en van diverse andere zeilers gehoord, een geweldig ding. Kost wat, maar dan heb je ook wat.

Andere lopende deelprojecten:

Nesting Dinghy. Voor 90% klaar, alleen nog aflakken en beslag monteren. Dat aflakken wacht ik even mee tot er betere temperaturen zijn.

Laatste na-isolatie “dingetjes”. Voorbeeld; bovenin navigatiehoekkastje, bovenin kombuis kastje. Zo van die kleine hoekjes die nog “vergeten” waren.

Boiler vernieuwen. De andere “high end” boiler compleet doorgeroest. Deze er dus uit gesloopt. De nieuwe ligt klaar voor inbouw. Even wachten hiermee, omdat ik nu de motorruimte aldaar goed kan schilderen. Dat dus over een paar weekjes maar weer.

Toegangsdeurtjes tot achterhut en kajuit verwijderd en vervangen voor mdf exemplaren. Lekker goedkoop……..natuurlijk tijdelijk, want de verwijderde deurtjes, zes in totaal (twee keer onderschot en per ingang twee deurtjes) hebben we inmiddels ontdaan van beslag en alle laklagen. Ook de weervlekken zijn er bijna uit. Hier en daar nog wat ontweringswater en ze zijn weer helemaal strak. Daarna 8-10 keer lakken.
- en verder nog wat hele kleine dingetje. Zoals deurtje voor de het kastje van de autopilot koerscomputer, bureaubladje in achterhut lakken etc.

Kortom, we zitten nog steeds niet stil.

Foto’s volgen nog.

SY De Liefde II

Een korte introductie. Sinds september 2020 zijn we weer in het bezit van een bootje. Ze heet De Liefde en is geboren in 1969 (mooi geboortejaar, zelfde als die van Monique). Het is een Frans Maas Calypso 43. Een stukje kleiner dan "De Liefde I", maar we zijn er niet minder blij mee. We hebben haar gekocht via een veiling en zijn sinds september 2020 druk met de restaurantie/renovatie/refit. Bij de koop zag ze er van buiten al redelijk tot goed uit. Van binnen was er slechts +/- 40% van het interieur aannwezig. Dit was nog het gevolg van het feit dat ze in 2010 een nieuw dek heeft gekregen. Alle teak en onderliggend mutliplex is toen verwijderd en er is een nieuw epoxy dek aangebracht. Zonder teak, wat wij een enorm voordeel vinden. Het is nu januari 2022 en we zijn bijna 1,5 jaar verder. Mede door corona (weinig tot geen ander werk) hebben wij heel veel werk aan de boot kunnen verrichten. Veel is er ook nog te doen, maar de allergrootste klussen zijn geklaard. In willekerige volgorde onder andere: vaste buiskap, kuiptent, lazy bags (ja twee, want SY De Liefde is een ketch ofwel tweemaster), gehele bilge ontdaan van oude verflagen en nieuwe lagen aangebracht, nieuwe watertank, gehele schip geisoleerd, voorhut ingetimmerd, kajuit ingetimmerd, achterhut ingetimmerd, twee natte cellen ingetimmerd, alle elektra vervangen en nog veel meer om op te noemen. Kijk gerust onder het tabblad foto's voor een impressie.

Uiteraard wordt dit nog aangevuld. Tot zover. Later meer over onze verdere plannen.