Zomervakantie naar Bretagne (deel 4)

Dag 25 (29 juli)

Guernsey St. Peter Port

Na de iets te onrustige nacht vertrekken we op tijd richting St. Peter Port op Guernsey. Vooral om nog eens goed naar de stuurautomaatdisplay te (laten) kijken. Als we in St. Peter Port aankomen kunnen we nog niet over de drempel. Na een half uurtje worden we geroepen door de havenmeester en kunnen we naar binnen. Als we toch bezig zijn, scheren we maar meteen een nieuwe genauval in. Dan hebben we tenminste weer een reserveval voor het geval dat, zullen we maar zeggen. Helaas lukt het niet om een techneut voor de electronica te vinden die tijd heeft om eens naar het display te kijken. Wel genieten we de gezelligheid hier. Even verderop ligt nog een IP485. We maken kennis en worden meteen aan boord verwelkomt. Hele lieve mensen uit Engeland.

Dag 26 (30 juli)

Alderney

Opnieuw de Race van Alderney vandaag, maar nu de andere kant op. We hebben de planning goed op orde en ondervinden geen problemen onderweg. De tocht gaat zeer voorspoedig tot we in de luwte van Alderney komen. Daar valt de wind weg en moet helaas de motor aan om niet het risico te lopen dat we volle stroom tegen krijgen. De aanloop van Alderney is vrij eenvoudig en we hebben snel een meerboei gevonden. Veel Nederlanders hier. Achter ons ligt een mooie Swan 45 met een iets te verliefd stel. Nadat zij hebben gezwommen verdwijnen ze onderdeks. Verder hebben we daar gelukkig niks van meegekregen. Wel wordt haar bovenstukje iets te onvoorzichtig door hem in de railing opgehangen. Het valt in het water. In een poging het kledingstukje te redden, valt de eigenaar bijna overboord. Na de redding kan de schipper bijna niet meer aan boord komen. Een fantastisch tafereel om te zien. Zijn vriendin merkt niks. Zij is nog onderdeks. Na veel pijn en moeite is de schipper en kledingstuk weer aan dek. Dan ontdekt hij dat wij het hele gebeuren hebben zijn plaatsvinden. Met een nog roder aangelopen gezicht begint ie maar te lachen. Hij beseft hoe grappig het een en ander er uit gezien moet hebben. We zullen maar zeggen dat hij nog heeeel veel over heeft voor zijn nieuwe aanwinst ;) .

Op Alderney maken we een mooie wandeling. Het is hier fantastisch! Engelser dan Engels meer kunnen we niet zeggen.

Dag 27 (31 juli)

Weymouth

Vandaag staat een wat langere tocht op het menu. 60 mijl naar Weymouth in Zuid Engeland. We zien er een beetje tegenop. Niet vanwege het weer maar omdat de stuurautomaatdisplay niet werkt. 60 mijl op de hand zeilen is best pittig. De motor gaat aan en Monique loopt naar voren om de lijn los te maken van de meerboei. Zoals steeds de afgelopen dagen druk ik toch voor de zekerheid nog even op het "aan-knopje" van de stuurautomaatdisplay. En warempel, of er niks aan de hand is, start het display gewoon op. Meteen roep ik naar Monique dat ie 't doet. We begrijpen er allebei niks van maar aaien het display maar eens lief over zijn "bolletje" en vertrekken richting het noorden. Er staat niet heel veel wind, maar net genoeg om voldoende voortgang te houden. Bij het verkeerscheidingsstelsel is er weinig scheepvaart. Wel kruist de Condor Ferry op 1,5 mijl met rond de 40 knopen achter ons langs. Het zicht is goed en al vrij snel zien we de Zuid Engelse kust. Onder de kust begint het nog even flink door te waaien en met 8,5 knopen speren we het laatste stukje door de baai langs Portland Bill naar Weymouth. We vinden een plaatsje langszij een Nederlands motorjacht. Weymouth is een leuk traditioneel Engels vissersdorp. Langs de kade zitten vele families krabbetjes te vangen. Een zeer populaire bezigheid hier blijkbaar. Na het eten besluiten we om nog een ijsje te halen bij de ijssalon. Monique en de kinderen nemen een waterijsje en ik wil wel een paar bolletjes schepijs. De jonge verkoper is blijkbaar nog niet heel lang in dienst en komt vrij zenuwachtig over. Ook stoot ie nog zijn hoofd aan het schuifluik waardoor je bediend wordt. De rest van de familie kan het lachen niet bedwingen. Als ik vraag of ik kan pinnen vraagt de jongen dit aan de iets minder slank uitgevallen chefin. Ja hoor zegt ze en komt met mijn ijsje en de pinautomaat naar me toe. Ze ziet er zeer onverzorgd uit inclusief volle baard, snor en vies schort. Ik reken snel af en we lopen met ijs richting de boot. Als ik een haar in mijn ijsje ontdek, bedank ik toch maar en mieter het ijsje snel in de prullenbak langs de weg. Voorlopig heb ik even genoeg gehad.

Ook hier meet de Condor ferry af en blijft liggen in de nacht. Gelukkig op ruimere afstand dan in St. Malo en met de steven naar ons toe i.p.v. de achterzijde. Hierdoor is het geluid gelukkig niet hinderlijk.

Zomervakantie naar Bretagne (deel 3)

Dag 18 (22 juli)

St. Malo

Gisteren en vandaag verkennen we de "oude" stad van St. Malo. Oud is erg relatief in dit geval. Immers de oude stadskern is in de tweede wereldoorlog volledig plat gebombardeerd en na de oorlog in oude glorie herbouwd. Kortom alle gebouwen zijn niet ouder dan een jaar of 65. Maar het moet gezegd, als je hier rondloopt, waan je je echt in een middeleeuwse stad. De meeste gebouwen zijn prachtig  en ook goed onderhouden.
Zo in het zomerseizoen is het wel een echte attractie met iets teveel toeristen. Niettemin genieten we met volle teugen. Het weer is prachtig en de kinderen kunnen lekker zwemmen aan het strand. En uiteraard eten we mosselen. Die zijn hier spotgoedkoop. Als hoofdgerecht maximaal 10 Euro. Tsja, je kunt ze hier dan ook zo van de rotsen of het strand halen.

Zomervakantie naar Bretagne (deel 2)

Dag 13 (17 juli 2014)

Lezardrieux is een heel mooi authentiek dorpje aan de rivier. Door het mooie weer lijkt alles uiteraard nog mooier. De binnenhaven ligt achter een drempel die bij laagwater 5 meter droog valt. Als je daar ligt moet je de lichten (rood of groen) dus echt respecteren. Vanaf de binnenhaven loop je via een ligt hellende weg naar het centrum van het stadje. In het centrum bekijken we uiteraard de kerk en lopen daarna door de winkelstraat en doen wat booedschappen bij de boulangerie  en de boucherie. Ons valt op dat het brood hier erg goedkoop is, maar de slager daarentegen is behoorlijk aan de prijs. Ook tijdens de verdere reis zien we dit verschil. Aan het einde van het dorp is een strandje waar de inwoners veel gebruik van maken.  Op de terugweg naar de boot, halen we uiteraard nog een ijsje. De rest van de dag genieten we van het weer en de prachtige omgeving.

Dag 14 (18 juli 2014)

Vandaag vertrekken we weer uit Lezardrieux en gaan op weg naar Binic. Met een licht briesje zeilen we de rivier af richting zee. Daar gaan we stuurboord uit, nadat we de ondiepte die hier voor de kust ligt voldoende vrij hebben gevaren. Het is een prachtige tocht langs de kust. Net voor Binic ligt Saint-Quay-Portrieux met een prachtige marina. We besluiten toch door te varen naar Binic en komen daar rond hoogwater aan. De diepte komt niet onder de 5 meter en dus kunnen we meteen naar binnen over de drempel. We liggen aan langs de boulevard. Wat opvalt is de harde muziek vanaf het strand. Wat blijkt, er is een jeugdstrandvoetbaltournooi. Ach een beetje reuring is zo op zijn tijd ook wel aardig. De havenmeester is zeer vriendelijk, het havengeld iets minder, maar we klagen niet...... In de avond eten we een pizza bij de lokale pizzeria. Op de terugweg vermaken we ons nog bij een dansgroepje van oudere Bretonse jongeren. Ach, ze zullen bij ons ook wel lachen om de klompendansers tijdens de vele braderieën.

Dag 15 (19 juli 2014)

Na een warme nacht en een heerlijk ontbijt on de kuip maken we een wandeling rond het stadje. Door het hoogteverschil en de warmte wordt het wel een inspannend geheel. De huizen langs de rand van Binic zijn vooral groot te noemen. De meeste goed onderhouden, maar sommige zijn al langer niet of nauwelijks onderhouden en zijn vaak te koop. Qua omgeving kan je hier best prettig wonen overigens. In de middag lopen we vanaf het enorme strand, het is laagwater, naar de haven die nu helemaal drooggevallen is.

Bij de haveningang is het nu minstens 4 meter drooggevallen. Blijft een merkwaardig fenomeen.