vrijdag 14 april 2017

Donderdag de 13e

De klus van vandaag doe je liever niet op vrijdag de 13e. Vandaag wordt de voorstag vervangen en dat levert, ook al weet je wel dat er eigenlijk niks mis kan gaan, onbewust toch wat spanning op. Dus gekozen voor een professional met veel ervaring. Dat geeft rust en natuurlijk kwaliteitsgarantie, hoewel dat laatste zich nog moet bewijzen......

Rond twaalf uur stapt de eerste medewerker van CS Rigging (www.cs-rigging.com) aan boord. Hij begint gelijk met de voorbereiding, zodat dit klaar is als zijn collega komt. Als tijdelijke voorstag gebruiken we een val. Deze is van dubbelgevlochten dyneema en is 13 mm dik. Meer dan sterk genoeg dus om deze tijdelijke klus te klaren. De rest van de verstaging wordt losgezet om de voorstag van spanning te krijgen. Omdat onze dubbele achterstag niet voldoende ruimte kan geven, moet ook de interne spanner van het Harken reefsysteem een flink stuk losgedraaid worden.


De tweede CS medewerker komt aanlopen en is precies op tijd voor het echte werk. Glunderend hijst hij Timo de mast in. Glunderend? Ja, want hij hoeft alleen maar op het knopje van de lier te drukken. Scheelt een hoop elleboogstoom.



Na een paar minuten ligt het reefsysteem met daarin de te vervangen stag op de steiger. We meten de diameter voor de zekerheid nog even op en nadat dit blijkt te kloppen, slijpen we de stag door. Dan kan de nieuwe stag aan de oude worden bevestigd en door het reefprofiel gevoerd worden.



De nieuwe oogterminals worden vakkundig aan de nieuwe stag bevestigd, wat overigens wel enige moeite kost. Het walsapparaat is handbediend en er moet dus flink gepompt worden.



Hierna kan de hele handel weer op de mast en boeg bevestigd worden en zit deze klus er ook weer op. We zijn heel blij met het resultaat en danken de medewerkers van CS Rigging voor de soepel verlopen klus.

woensdag 12 april 2017

Inkopen

Gisteren zijn we weer eens op pad geweest om de portemonnee te legen.

Eerst naar Ed van der Kooi in Amsterdam om een flink aantal nieuwe lijnen te halen. Daarbij drie nieuwe dyneema vallen.

Maar ook drie flinke polyesterlijnen, 14, 18 en 26 mm, voor de serie drogue (een soort zeeanker om het schip af te remmen in zeer zwaar weer). We verwachten deze nooit te gebruiken, maar beter mee verlegen dan....... De serie drogue is een project waar we al lang geleden mee zijn begonnen. Naast de drie in dikte oplopende lijnen bestaat de serie drogue ook uit een groot aantal hele kleine parachutes die aan de drie lijnen worden bevestigd. Het aantal parachutes hangt af van het gewicht van de boot. Voor onze boot zijn er, voor een goede werking, 180 parachutes nodig. Kortom een flinke klus die we al een tijdje geleden af hadden. Nu nog de parachutes aan de lijnen bevestigen en dan is er weer een klus af te strepen van de lijst.

Ed van der Kooi is al langer onze leverancier van lijnen. Hij heeft ons nog nooit teleurgesteld, is heel eerlijk en hanteert nog eerlijkere prijzen. Dus als iemand nog lijnen zoekt, neem eens contact op met Ed van der Kooi (www.touwhandel.nl). Als dank voor de aankoop konden we als relatiegeschenk nog wat klosjes "vlaggenlijn" meenemen. Altijd handig en ook leuk om af en toe wat leuke knoopjes mee te freubelen. Ook Femmie kan daar tijden mee bezig zijn.

Daarna zijn we doorgereden naar Marina Muiderzand (George Kniest) om het tonnetje noodvuurwerk op te halen, dat we een tijdje geleden hadden besteld. Natuurlijk even een kort rondje door de zaak gedaan, maar eigenlijk hadden we hier niks meer nodig. Snel naar huis dus om te beginnen met de splitsklus. Alle gekochte lijnen hebben een of twee lussen aan het/de uiteinde(n) nodig. Ook daar zijn we inmiddels een aardig eind mee gevorderd. De ene lijn is een stuk soepeler dan de andere en als gevolg hiervan gaat het splitsen bij de ene lijn een stuk makkelijker dan bij de andere.

vrijdag 7 april 2017

Keuring reddingsvlot

En ook het vlot is klaar voor het rondje.

Vandaag in alle vroegte naar Urk gereden om ons reddingsvlot te laten keuren. Ik had gevraagd of ik daar bij mocht zijn. De keurmeester vond dat prima.

Als eerste het vlot van buiten bekeken op schade aan de container of andere ongeregeldheden. Nadat dit goed was bevonden werden de banden van de container losgeknipt. De vacuümzak bleek niet meer helemaal vacuüm te zijn, maar dit is meestal het geval, gaf de keurmeester aan. Dit betreft vrijwel nooit lucht uit de luchtcilinder maar door een ondichte verbinding van de vacuümzak zelf.


De zak werd voorzichtig opengesneden zodat deze hergebruikt kon worden. Scheelt toch weer € 80,-- voor een nieuwe vacuümzak.


Daarna het vlot rustig opengevouwen en visueel bekeken op beschadigingen. Volgens de keurmeester ziet het vlot er, ondanks de leeftijd van twaalf jaar, nog prima uit.

De voorraadzak, peddels en dergelijke werden daarna uit het vlot gehaald en toen was de cilinder aan de beurt om verwijderd te worden. De cilinder zelf ziet er vrijwel nieuw uit. Nadat het activeringsmechanisme was gecheckt, werd de cilinder gewogen. Resultaat; zeven gram meer dan op de cilinder ingeslagen. Prima dus.


Inmiddels was het vlot opgeblazen en de druk van de kamers gecontroleerd. Na een half uur, een uur en nog eens na anderhalf uur de druk gecontroleerd en er was geen verschil te zien op de meter. Ook okay dus.




Daarna alle toebehoren bekeken en de verlopen items vervangen. Dit was onder andere het vuurwerk, water, batterijen etc. Maar ook bleken er een aantal zaken verlopen, die bij de vorige keuring ook al verlopen waren. Deze waren de afgelopen keer dus niet vervangen. Een slechte zaak dus, waarop ik het keuringsstation in ..... nog eens zal aanspreken. Ook de keurmeester vond dit merkwaardig.


Nadat alles was vervangen en ook een nieuw buiten- en binnenlampje was aangebracht, liet de keurmeester het vlot weer leeglopen. Zorgvuldig werd de cilinder weer vastgeschroefd en de toebehoren weer in het vlot gelegd. Nu was het zorg om het vlot weer netjes en vooral klein op te vouwen. De zeer ervaren keurmeester had hier natuurlijk geen enkel probleem mee. De vacuümzak opnieuw geseald en vacuum getrokken, daarna de container weer voorzien van nieuw banden.

Als laatste maakte de keurmeester zorgvuldig alle papieren in orde en na betaling van weer een bedrag dat ik snel vergeten ben, weer naar huis/de boot gereden.

Toch weer een hele leerzame dag en heel fijn dat ik bij de keuring aanwezig kon zijn. Wellicht dat ik de volgende keer besluit om de keuring zelf te doen. Maar goed, daar kunnen we nog drie jaar over nadenken.