woensdag 29 november 2017

Banjul - Domburg (dag 2)

Goeiemorgen,

Hier zijn we weer! We liggen inmiddels 120 mijl ten zuidoosten van het Kaapverdische eiland Santiago. De verwachte windstilte is iets eerder gekomen en dus staat de motor bij. Hopelijk niet te lang, want de afgelopen 24 uur hebben we weer heerlijk gezeild met een bakstagwindje.

De tradewind/passaatwind hebben we nog niet opgepikt, dat zou na de windstilte moeten gebeuren.

Verder gaat ie lekker, hoewel we nog niet allemaal helemaal ingeslingerd zijn. Maar dat zat wel snel goed komen.

Groetjes vanaf De Liefde en tot morgen.

Positie:
13 47' 29.76" N
021 43' 01.62" W

Koers over de grond (cog): 268 graden
Snelheid over de grond (sog): 5,6 knopen
Dagafstand: 159 mijl
Afstand te gaan (dtg): 2053 mijl

dinsdag 28 november 2017

Banjul - Domburg (dag 1)

Goeiemorgen,

En het eerste etmaal zit er op. Gisteren rond een uur of acht zijn we vertrokken vanaf de ankerplaats bij Lamin Lodge. Daarna nog even voor anker bij Banjul om uit te klaren bij Immigrations. Dat ging heel voorspoedig, de paspoorten waren binnen vijf minuten afgestempeld. Na nog wat foto's en selfies met de medewerkers daar en de bemanning van de Dutch en Alutia, hebben we de dinghy leeg laten lopen en onderdeks opgeborgen.

In het zeegat bij Banjul hebben we gelukkig nog wat stroom mee en met een gangetje van een knoop of zeven zeilen we naar de laatste boei. Helaas moet dan de motor bij en die gaat pas uit om een uur of vier in de middag. Vanaf die tijd hebben we een aandewindse koers met een prachtig windje. We lopen vrijwel constant tussen de 6,5 en 8,5 knoop.

Verder alles goed hier. We zijn alledrie zeeziekvrij gebleven en voelen ons goed.

Morgen een nieuw bericht over onze vorderingen.

Groetjes vanaf De Liefde

Positie:
13 51' 29.40" N
018 53' 54.54" W

Koers over de grond (cog): 172 graden
Snelheid over de grond (sog): 7,4 knopen
Dagafstand: 151 mijl
Afstand te gaan (dtg): 2212 mijl

zondag 26 november 2017

Gambia

De inkopen zijn weer gedaan. Vanmorgen, het is vandaag trouwens zaterdag 25 november, zijn we met de taxi naar Serrekunda geweest om de laatste verse zaken aan te schaffen. We gaan langs het supermarktje, eerst naar de bank voor wat cash geld overigens en na de supermarkt naar ons groentevrouwtje bij het stoplicht. Ze is vanzelfsprekend weer blij om ons te zien. Zeker omdat ze goed aan ons verdient, maar we hebben ook sterk de indruk dat ze het echt leuk vindt om ons te zien en te spreken.
 
Terug op de boot stouwen we alles onderin de boot. Tenminste, Monique doet dat dit keer alleen. Ik plof op bed. Aso natuurlijk, maar ik moet echt bijkomen van deze rit. De reden hiervoor is dat ik eergisteren plotseling een niersteenaanval heb gekregen. Wie dat zelf ook eens is overkomen, hoef ik verder niks te vertellen. En voor diegenen die dat nog nooit is overkomen.......wees blij! Op het moment dat ik dit stukje schrijf is alles schijnbaar weer rustig en als dat zo blijft vertrekken we maandag richting het westen. Naar Suriname wel te verstaan. Best spannend natuurlijk, maar we vertrouwen erop dat we goed voorbereid zijn en dat de boot dat ook is.

Afgelopen weken zijn heel intensief, maar toch ook heerlijk rustgevend geweest. Intensief door de warmte, luchtvochtigheid en alle indrukken op de Gambiarivier. Na ons inklaren in Banjul zijn we een paar dagen bij Lamin Lodge gaan liggen. Een vertrouwde plek voor ons, immers 22 jaar geleden waren we hier ook. Heel veel is er niet veranderd. Peter, de Duitser die hier 36 jaar geleden is aan komen varen, zwaait nog steeds de scepter. Schijnbaar totaal uitgeblust, nu hij al 75 jaar is, heeft hij ongemerkt alle touwtjes nog stevig in handen. Wat heeft deze man hier veel meegemaakt. Dit soort mensen houden wij van.



Bij Lamin Lodge moet je je eten of drankje wel in de gaten houden. Er zijn altijd kapers op de kust.
Samen met de bemanning van de Dutch en de Alutia genieten we van een paar heerlijke ontspannen dagen en het goede eten bij Lamin Lodge.