Klusserdeklus deel (weet ik veel)

Een van de projecten die er nog lag, was de heraansluiting van de generator. Deze hadden we losgekoppeld van de transformator, maar vergeten foto’s te maken van de aansluiting en dus ook vergeten hoe dat zat. In de manual van de generator of de transformator stond er niks over aangegeven. Na veel vijven en zessen is het toch gelukt om de juiste aansluitingen te vinden. Oh ja, waarom een trafo? We hebben een 110 Volt generator en de boordspanning is “gewoon” 230 volt. De trafo maakt van de 110 volt dus de gewenste 230 volt.

En dus control panel weer op het kabelboompje aangesloten, accuschakelaar omgezet, control panel aan……..niks. Eh, geen spanning op het paneeltje, even meten, jawel, gewoon spanning. Wtf? Alles werkte een maand acht geleden gewoon. Dus even op zoek naar iemand die het printje van het control panel kan nakijken. Er zit immers gewoon spanning op het paneeltje. Kortom de neverending story of boatlife.

Volgende projectje is de lithium cellen. Deze zijn binnen. Op de cellen moet een zogeheten battery management system, kort gezegd BMS. Nu nog even wachten op de BMS X2 kit en we kunnen dat ook in elkaar knutselen. Nadat ik de specs en manual had doorgelezen, was ik meteen overtuigd van deze bms. Op papier en van diverse andere zeilers gehoord, een geweldig ding. Kost wat, maar dan heb je ook wat.

Andere lopende deelprojecten:

Nesting Dinghy. Voor 90% klaar, alleen nog aflakken en beslag monteren. Dat aflakken wacht ik even mee tot er betere temperaturen zijn.

Laatste na-isolatie “dingetjes”. Voorbeeld; bovenin navigatiehoekkastje, bovenin kombuis kastje. Zo van die kleine hoekjes die nog “vergeten” waren.

Boiler vernieuwen. De andere “high end” boiler compleet doorgeroest. Deze er dus uit gesloopt. De nieuwe ligt klaar voor inbouw. Even wachten hiermee, omdat ik nu de motorruimte aldaar goed kan schilderen. Dat dus over een paar weekjes maar weer.

Toegangsdeurtjes tot achterhut en kajuit verwijderd en vervangen voor mdf exemplaren. Lekker goedkoop……..natuurlijk tijdelijk, want de verwijderde deurtjes, zes in totaal (twee keer onderschot en per ingang twee deurtjes) hebben we inmiddels ontdaan van beslag en alle laklagen. Ook de weervlekken zijn er bijna uit. Hier en daar nog wat ontweringswater en ze zijn weer helemaal strak. Daarna 8-10 keer lakken.
- en verder nog wat hele kleine dingetje. Zoals deurtje voor de het kastje van de autopilot koerscomputer, bureaubladje in achterhut lakken etc.

Kortom, we zitten nog steeds niet stil.

Foto’s volgen nog.

SY De Liefde II

Een korte introductie. Sinds september 2020 zijn we weer in het bezit van een bootje. Ze heet De Liefde en is geboren in 1969 (mooi geboortejaar, zelfde als die van Monique). Het is een Frans Maas Calypso 43. Een stukje kleiner dan "De Liefde I", maar we zijn er niet minder blij mee. We hebben haar gekocht via een veiling en zijn sinds september 2020 druk met de restaurantie/renovatie/refit. Bij de koop zag ze er van buiten al redelijk tot goed uit. Van binnen was er slechts +/- 40% van het interieur aannwezig. Dit was nog het gevolg van het feit dat ze in 2010 een nieuw dek heeft gekregen. Alle teak en onderliggend mutliplex is toen verwijderd en er is een nieuw epoxy dek aangebracht. Zonder teak, wat wij een enorm voordeel vinden. Het is nu januari 2022 en we zijn bijna 1,5 jaar verder. Mede door corona (weinig tot geen ander werk) hebben wij heel veel werk aan de boot kunnen verrichten. Veel is er ook nog te doen, maar de allergrootste klussen zijn geklaard. In willekerige volgorde onder andere: vaste buiskap, kuiptent, lazy bags (ja twee, want SY De Liefde is een ketch ofwel tweemaster), gehele bilge ontdaan van oude verflagen en nieuwe lagen aangebracht, nieuwe watertank, gehele schip geisoleerd, voorhut ingetimmerd, kajuit ingetimmerd, achterhut ingetimmerd, twee natte cellen ingetimmerd, alle elektra vervangen en nog veel meer om op te noemen. Kijk gerust onder het tabblad foto's voor een impressie.

Uiteraard wordt dit nog aangevuld. Tot zover. Later meer over onze verdere plannen.

Turks and Caicos - Bahama’s

Om de voortgang er een beetje in te houden, vertrekken we op 9 april richting de Bahama’s. Voortgang omdat we best een tijdje op de Bahama’s willen blijven, maar ook nog een deel van de oostkust van de Verenigde Staten.

Eerst maar eens uitklaren op de Turks and Caicos. Dit verloopt niet heel soepel. Volgens de pilot kunnen we bij de haven uitklaren. Als we voor de kust ankeren en met de dinghy naar de “marina” varen ontdekken we dat het kantoor van immigrations alleen op afroep bezet is. We spreken af voor de volgende morgen. Omdat de verwachte windshift al eerder in de nacht komt, besluiten we toch maar te vertrekken. We liggen nu immers aan lagerwal en in de volle deining. Niet fijn en te link, vinden wij. We proberen bij een volgend eilandje nogmaals om uit te klaren. Ook hier is deze mogelijkheid sinds de orkanen komen te vervallen. Na kort overleg besluiten we om te vertrekken zonder uitklaringsstempel.

De overtocht verloopt soepel en snel. We navigeren in de nacht tussen de zuidelijke eilanden van de Bahama’s door. Halverwege de nacht komen we een motorschip tegen met heel merkwaardige navigatieverlichting. Het schip ligt op tegenliggende koers, maar zelfs als het schip gepasseerd is en volledig achter ons vaart, zien we nog de groene en rode navigatieverlichting. Nogal verwarrend dus.

We zetten koers naar Clarence Town op Long Island. Volgens de pilot de eerste plek waar we in kunnen klaren. Het is al wat later op de middag als we het anker laten vallen. We besluiten meteen naar de kant te gaan om in te klaren. Maar wat blijkt, ook hier is er geen mogelijkheid om in te klaren. Van de havenmeester horen we dat het geen probleem is als we een nachtje blijven liggen en pas inklaren bij onze volgende stop. In de marina zwemmen veel haaien. Ze komen op de visresten af die de vissers in het water gooien als ze de vis fileren. Ze hebben dus geen enkele interesse in een dinghy met sappige europeanen.

Na een bak koffie in een kantine-achtig restaurant, besluiten we terug te varen naar De Liefde. De eerste kennismaking met de Bahama’s is dus nog niet heel positief. De volgende morgen vertrekken we naar George Town op Great Exuma Island. We hebben licht weer, maar kunnen toch het grootste deel zeilen. De aanloop van de baai ziet er heel spannend uit op de kaart. Boven de tien knopen wind kan er een swell ontstaan met gevaarlijke brekers. Als wij over de drempel varen is het windstil en we merken er dus weinig van. Tussen de klippen door zien we wel wat brekers, maar daar kunnen we voldoende afstand van houden. Het duurt even voor we een mooi plekje hebben gevonden, het is hier een stuk drukker, maar als we liggen, kijken we elkaar aan en weten het meteen, dit is zoals we de Bahama’s willen zien.

Inklaren gaat van een leien dakje, buiten het feit dat je wel even in de buidel moet tasten. Echter als je bedenkt dat de Bahama’s bij elkaar net zo groot zijn als het hele Caribisch gebied, dan vallen ook deze kosten goed te verklaren. Onze verklaring dat we rechtstreeks vanaf de BVI’s komen, gaat er in als zoete koek en dus lopen we al snel buiten met de gewenste stempels in het paspoort.