Na ruim 750 mijl

Gistermorgen (woensdag 15 juli) zijn we om acht uur vertrokken voor de laatste etappe naar Stockholm. Een afstand tot de aanloop van ongeveer 160 mijl. Het weer zit mee en wind is er ook. Zelfs de windrichting is goed. Als eerste onder de brug door die het vasteland van Zweden met het eiland Öland verbind. Daarna kunnen we steeds meer buiten de aangegeven vaargeul onze weg richting het noorden vervolgen. Gedurende de dag valt een tijdje de wind weg, maar komt ook weer terug zoals verwacht in de weerkaarten. 

In Kalmar werd het rond half elf donker en tegen half vier weer licht. Als het avond wordt valt al meteen op dat de zon nog lang erg hoog aan de hemel staat. Gedurende de nacht wordt het dan ook helemaal niet donker. Het schemert wat, maar het blauw van de lucht blijft de hele nacht te zien. 

Eerder dan verwacht, tegen half vier, bereiken we de aanloop van het scherenstelsel richting Stockholm. Vlak voor de aanloopton vaart er een zeilboot zonder verlichting achter ons langs. Dat het niet donker is klopt, maar volledig licht is het natuurlijk ook niet. Al enige tijd zien we aan de horizon een groot cruiseschip naderen. Als wij al een uur of twee tussen de eilanden varen, komt dit schip tussen twee eilanden door en neemt een directe weg richting Stockholm. Langzamerhand valt helaas de wind weg. Jammer, want zeilen tussen de scheren blijft heel erg leuk. De motor gaat aan. Bewust of onbewust had ik de af te leggen afstand vanaf de aanloop tot Stockholm niet bekeken. Na een uur of drie doe ik dat toch eens. Wat blijkt, vanaf de aanloopton is het ruim 45 mijl naar de haven in de binnenstad van Stockholm. Best een stukje varen dus. 

De omgeving is echter prachtig. Met hier en daar prachtige (vakantie)huizen van iets beter bedeelde Stockholmenaren/Stockholmers of zoiets. Met soms een enorme villa met zwembaden, fitnessruimte en alles wat nog meer aan luxe te verzinnen is. De iets minder gelukkigen hebben een stukje grond hoger op een eiland bemachtigd. Ongetwijfeld een stukje goedkoper, maar dan hoef je ook geen fitnessruimte meer aan te leggen. De afstand vanaf het huis tot het water met altijd een aanlegsteiger, wordt dan afgelegd over tientallen tot enige honderden traptreden. Sommigen hebben onder bij het water een grote steiger inclusief vaste barbecue. Wij vermaken ons bij de gedachte wat de eigenaar of wellicht zelfs ingehuurde kok roept als hij iets vergeten is voor bij de bbq. Zoals, we hadden toch ook vis gekocht voor je zus? Die is vegetarisch. Die ligt #@&*##$%...... nog in de andere koelkast.

Rond twaalf uur arriveren we in het centrum van Stockholm en meren langszij af bij een mooie Grand Soleil Maxi One. De eigenaar heeft het waarschijnlijk liever niet dat we langszij komen, want hij heeft zijn bijboot naast de boot gelegd. Monique roept netjes naar de eigenaar; Het is zeker geen probleem als we langszij komen? Eh, nee natuurlijk niet roept de eigenaar. We melden ons meteen maar even op het havenkantoor als de GSMO eigenaar vraagt of we hebben gereserveerd. Daar geeft de aardige havenmeester aan dat het geen probleem is, dat we daar hebben aangelegd en als we nog een beter plekje vinden, dat we dat dan maar even komen zeggen. Helaas zijn de betere plekjes die we vinden wel gereserveerd. 

Nadat we ook de Duitse landvast op de wal hebben bevestigd, doen we een kort schoonheidsslaapje. Daarna doen we nog wat inkopen voor het avondeten. We zijn nu al onder de indruk van de schoonheid van Stockholm. De komende dagen gaan we al dat moois maar eens rustig bekijken.......

Naar de Kalmarsund

Maandagmorgen om half vijf vertrekken we uit Skillinge met als doel de Kalmarsund. Dit is het vaarwater tussen de oostkust van Zweden en het eiland Öland. Afhankelijk van zin, wind en weer, kijken we wel waar we stoppen vandaag. Nou over het weer en de wind kan ik kort zijn, prachtige zonsopgang zonder wind.

We varen dus op de motor  naar het noordoosten. Al snel kunnen de zeilen bij en varen we met een snelheid van zes tot zeven knopen richting het eerste waypoint bij Utklippan. Het zonnetje schijnt en we hebben het goed naar ons zin. Rond 13:00 uur varen we langs Utklippan. Twee jaar geleden zijn we daar geweest en is echt een bijzonder rotseilandje. Eigenlijk zijn het twee eilandje met aan de ene kant het haventje en op het tweede eiland met een roeiverbinding de vuurtoren en havenmeester.

Boven het vaste land beginnen de wolken flink samen te pakken. En na enige tijd begint het licht te regenen. Dit blijft vrij lang duren doordat wij blijkbaar net zo snel varen als de bui boven ons. Enige honderden meters voor ons schijnt de zon en achter ons is dat eigenlijk hetzelfde. We besluiten toch om door te varen naar Kalmar. Aan Kalmar hebben we goede herinneringen en we zijn toe aan een iets luxere haven. Niet voor de haven zelf, maar wel voor de goede voorzieningen daar en de ruime inkoopmogelijkheden. Zo langzamerhand moeten we de voorraden weer wat aanvullen. Het kasteel in Kalmar verwelkomt ons al van grote afstand.

Als we de haven binnenlopen, lijkt het niet zo druk te zijn. We vinden al snel een plekje aan de kade, vlakbij de nieuwe sanitaire voorzieningen. Monique, Femmie en Sjoerd besluiten meteen onder de douche te duiken. Ze komen schoon en enthousiast terug. Heerlijke douches. Helaas is het havenkantoor al gesloten. We moeten dus nog even wachten op de goede wifi verbinding, waar ik nu gebruik van maak.

Vanmorgen zijn we nogmaals gaan douchen en ontdekken we de volledig ingerichte keuken naast de douches. Daar kan je als havenbezoeker vrij gebruik van maken. Erg leuk. We hebben natuurlijk een kombuis aan boord, maar de oven daar schreeuwt om een paar cupcakes.

Eerst gaan we wat inkopen doen.

Morgen doen we de laatste etappe naar Stockholm. We plannen rond acht uur in de morgen te vertrekken en rond dezelfde tijd de volgende dag bij de aanloop van Stockholm aan te komen.

En we zijn in Zweden......

De windverwachting van donderdag blijkt te kloppen en dus vertrekken we vrijdag tegen vijf uur 's middags naar Gedser. Dit gaat voorspoedig. Er is nog wind zat, zo tussen de 20 en 25 knopen uit het westen tot noordwesten. En dus loopt De Liefde wel. Gemiddeld 8,5 tot 9 knopen en maximum 10 knopen. Dat schiet lekker op. Bij de Fehmarnbrücke nog wel even goed kijken of het wel gaat met onze masthoogte. Ondanks dat er meer dan voldoende ruimte is, vinden we het wel spannend.

Na de brug nog even de geul volgen en daarna kunnen we direct koers zetten naar Gedser. Ook nu valt de wind wat weg op het laatste deel. Bij de aanloop naar Gedser loopt de windmeter toch weer op naar ruim 25 knopen. Als we de genua wegrollen, blijkt de knoop aan het uiteinde van de niet gebruikte schoot uit de lijn te zijn verdwenen. Met als gevolg dat de schoot uit het schootblok schiet en zich om de strak staande schoot aan de andere kant wikkelt. Niet fijn in een krappe geul met vlak voor de boeg een grote veerboot. Gelukkig kunnen we het euvel snel oplossen en zo kunnen we net voor donker aanleggen in de haven van Gedser. Nu aan hogerwal. 

De volgende morgen vertrekken we om vier uur richting Zuid Zweden. Met als doel het plaatsje Skillinge op een krappe 100 mijl varen. Onderweg verspelen we helaas onze succesvolle paravaantje en makreelpaternoster. Het oude metalen onderlijntje heeft het begeven. Jammer maar we hebben reserve......

Halverwege komen we langs een nieuw windpark in aanbouw. Tachtig nieuwe molens van enorm formaat. Wij schatten in dat alleen de voet waar de palen op staan, hoger is dan onze mast. Er werd nog hard gewerkt en op enige afstand ligt het hotelschip voor anker waar de werklieden verblijven. Eigenlijk een omgebouwde grote ferry zoals je er meer ziet hier op de Oostzee.

Omdat de wind steeds meer afneemt, besluiten we het laatste deel met de motor bij te varen. Bij de uiterste zuidpunt van Zweden, Sandhammaren, wordt nog een zeilboot vlotgetrokken door de Zweedse KNRM. Blijkbaar toch de bocht iets te krap genomen.

Ruim voor het donker wordt, lopen we de haven van Skillinge binnen. Een beetje krap bij de invaart, maar verder goed te doen. We meren af naast een zeilboot van ongeveer dezelfde lengte. De schipper is niet aanwezig. We gaan er vanzelfsprekend vanuit dat het geen probleem is. Later op de avond wordt dit bevestigd, maar er wordt wel fijntjes aangegeven dat ze om zes uur weg willen de volgende morgen. Dat vinden wij niet zo fijn. We zijn immers deze morgen om kwart voor vier opgestaan en willen morgen eigenlijk wel iets langer slapen. De schipper wil niet ruilen, zodat wij alvast aan de binnenkant liggen. Nou vooruit dan maar. De volgende morgen, vandaag dus, blijkt dat hele veel boten rond zes uur weggaan. We kunnen meteen verhuizen naar een mooie plek aan de kade aan de overkant. Inclusief walstroom. Zo kunnen we vandaag een wasje draaien zonder de generator te hoeven starten in de haven.

Al snel ik komt de havenmeester langs om het havengeld te innen. € 15,-- per nacht. We rekenen zonder moeite af voor twee nachten. We verkennen het dorp en doen wat boodschappen. Wat een leuk dorpje met duidelijk Deense kenmerken. Nog niet de typische Zweedse rode huizen. Dit deel van Zweden hoorde tot enkele eeuwen nog bij Denemarken. Net als nu nog Bornholm hier op enige afstand voor de kust.

Vanmiddag maken we ook kennis met de bewoners van het schip de Balder onder Nederlandse vlag. De schipper is Nederlander en de schipperse Amerikaanse. Ze liggen hier al tien jaar en wonen in de zomer op de Balder en in de winter in een huis op het vast land. Wat een lieve mensen. We krijgen een rondleiding op hun schip. Het is een ruim honderd jaar oude marinesleper die de schipper 15 jaar geleden heeft omgebouwd tot zeegaand zeiljacht. Enige jaren geleden heeft de schipper de masten ingekort en nu is het een motorschip geworden. Helaas wordt er nog weinig gevaren en zouden de eigenaren het schip wel willen verkopen. Dus voor diegene die nog een stoer schip met historie zoekt. Stuur maar een berichtje en wij brengen je in contact. Het schip verkeerd in een zeer goede staat. 

We besluiten om vanavond een pizza te gaan eten hier om de hoek. Morgen willen we weer op tijd weg voor de oversteek van de Hanöbocht richting de Olandsund en Kalmarsund.